Nieuwsbrief  4, Linda – YASAP, januari 2010

Dankjulliewel voor de vele goede wensen voor 2010. Ik wens jullie vanuit het warme en soms erg regenachtige Indonesië ook alle goeds voor 2010! Naar aanleiding van mijn vorige nieuwsbrief kreeg ik veel reacties en vragen. In deze nieuwsbrief reageer ik op deze vragen en vertel ik over de activiteiten in de afgelopen periode.

Frengki     De vorige nieuwsbrief schreef ik op Bali. Ik was daar met Frengki – een zesjarige jongen in ons tehuis - voor onderzoek en medicatie voor epilepsie. Op 11 december kwamen we na ruim 2 weken weer thuis in Noelbaki. We waren allebei heel blij dat we weer naar huis konden!

De laatste week waren we samen in Denpasar in een hotelletje. Twee keer per week haalden we een injectie en verder waren het lege dagen. We hebben een paar keer een uitstapje gemaakt: naar de dierentuin, naar een warenhuis met een roltrap (!) en naar de markt. Doordat alles zo nieuw was voor Frengki, was hij snel moe en wilde hij vaak het liefst gewoon spelen bij het hotel, heel begrijpelijk. Voor mij waren het lange dagen. Ik had niet gerekend op een verblijf van ruim 2 weken en had dus bijna niets meegenomen. Ik had ruim de tijd om te reflecteren op mijn eerste ervaringen bij YASAP.

We namen medicijnen mee van Bali, omdat we deze medicijnen op Timor niet kunnen krijgen. Vanaf de dag na thuiskomst begonnen de aanvallen weer. Eerst kort en rustig, vlak voor de kerst kreeg hij steeds meer, langere en heftigere aanvallen. Een situatie waar klein en groot zich moedeloos en machteloos over voelde. Ondertussen is de medicatie aangepast en gaat het weer veel beter. Als deze verbetering doorzet, gaan we in mei weer naar Bali voor controle.

Selamat Natal  Kerst in de tropen is een hele ervaring. Ik vond het best wel lastig om in de warmte een kerstgevoel te krijgen, ondanks de kerstboom, de vele kleurige lampjes en oliebollen op eerste kerstdag.  Kerst bestaat hier vooral uit veel vieringen. De eerste kerstviering was op 21 december en de laatste op 10 januari. Gedeeltelijk zijn het vieringen in de kerk, gedeeltelijk in het tehuis.   Het is op Timor de gewoonte dat groepen jongeren van kerken een tehuis kiezen om kerst mee te vieren. Ze bereiden een wijding voor, soms gevolgd door spelletjes en tot slot eten we een maaltijd die zij hebben meegenomen. De kinderen en het tehuis krijgen ook altijd cadeaus, zoals tweede-/derde/vierde-handskleding, eten, snoep, schriften en pennen. Kerst is hier een belangrijk feest, nu nog zijn er bijna dagelijks mensen die mij begroeten met Selamat Natal!

Eten      De basis van elke maaltijd is witte rijst, dit eten we drie keer per dag. ’s Morgens en ’s avonds vaak met wat groenten of erwten. ’s Middag tijdens de hoofdmaaltijd krijgen we er vis, vlees, tahoe of tempé bij, groenten en vaak nog wat mie of bonen. Soms krijgen we papaja, mango of banaan als dessert.    In het weekend krijgen Rianne en ik ’s middags soms macaroni of aardappels in plaats van rijst en  's avonds krijgen we vaak brood. Ik hoefde er eigenlijk helemaal niet aan te wennen om rijst als ontbijt te eten. De mama’s hier koken erg lekker en gevarieerd! Ze gebruiken vooral verse groenten, kruiden en specerijen, die ze uit eigen tuin halen of van de markt. Het lijkt me soms best wel frustrerend dat een maaltijd waar zij uren mee bezig zijn geweest binnen een kwartier op is.

Cultuur- en generatieverschillen   In mijn vorige nieuwsbrief schreef ik over het verschil in de denken over de situatie met Frengki. Dit is emotioneel gezien misschien wel het lastigste wat ik hier tegenkom. Vooral toen de aanvallen weer in aantal toenamen en heftiger werden, speelden de verschillen ook weer een grotere rol. Door met elkaar te blijven praten en respect te hebben voor de verschillen, worden de overeenkomsten ook duidelijker. De overeenkomsten bieden meer ruimte voor denken in oplossingen dan de verschillen. Dit betekent dat Frengki medische zorg krijgt èn dat er in bidgroepen voor hem gebeden wordt.  En wat of wie verantwoordelijk is voor de verbetering, dat laten we in het midden. Want we willen allemaal gewoon het beste voor Frengki!

Vakantie op Bali             Eind december vertrok ik voor tweede keer binnen een maand naar Bali. Deze keer voor een vakantie met mijn lief. Wat was het heerlijk om elkaar weer live te ontmoeten!  We vermaakten ons prima! Zo maakten we een mooie tocht over het eiland en zagen de prachtige rijstterrassen, mooie tempels, apen en een waterval die wel erg waterrijk werd door een tropische bui. Op een ochtend gingen we met een kookklas naar de markt en daarna leerden we samen een Balinese maaltijd klaarmaken. We lieten ons twee keer masseren. Kortom: het was een heerlijke tijd!   Toen ik terugkwam moest ik wel weer even wennen. In het tehuis geef ik toch een deel van mijn zelfstandige leven op en delen met geliefden via de mail is toch wel wat anders dan live.  Na een paar dagen sudderen kwam ik weer in het ritme en ben ik weer volop aan de slag met de bezigheden hier.

TV uitzending YASAP     Op Bali kreeg ik een dvd met de uitzending van Omrop Fryslan over YASAP. Het was een feest om deze samen met de kleine en grote mensen hier te bekijken!

Concert voor Yasap       Op Bali kreeg ik ook een cd van het benefietconcert dat mijn vriendin Zwaanette op 2^e Kerstdag gaf met haar groep Four Tunes. Een prachtconcert, een prachtinitiatief en een prachtopbrengst! Dankjewel!

Cadeaus YASAP Nederland      Ik kwam terug van Bali met een koffer vol spullen. Een groot deel hiervan was speelgoed voor de kinderen. Wat vinden ze het leuk om te touwtjespringen, met lego te bouwen en puzzels te maken!

Programma’s YASAP     Op 12 januari hadden we een algemene vergadering met alle medewerkers. De doelen van 2009 van alle programma’s werden geëvalueerd, de problemen besproken en de nieuwe doelen  voor 2010 werden gepresenteerd. Tot nu toe werkten ze wel met doelen voor een jaar, maar niet met strategische plannen voor 5 jaar. In november maakten we het eerste strategische plan voor het landbouwprogramma. De andere programmaleiders hadden voor hun onderdeel nu ook een strategisch plan gemaakt. Het blijkt dat operationele doelen voor de korte termijn niet zo moeilijk zijn te maken. Strategische doelen en tactische doelen zijn een stuk lastiger! De komende tijd ga ik ze helpen de plannen te verbeteren. Ik vind het erg leuk om hier mee bezig te zijn!

De vergadering ging natuurlijk helemaal in het Indonesisch. De stukken had ik een middag van te voren gekregen, zodat ik me enigszins kon inlezen. Natuurlijk valt op zo’n avond van voorbereiding de stroom een paar uur uit! Ik kon de vergadering grotendeels goed volgen en ook mijn inbreng begrijpelijk verwoorden. Een hele dag luisteren en spreken in een vreemde taal vraagt wel veel concentratie. Aan het eind was mijn hoofd zo vol dat ik bijna niets meer verstond. Gelukkig begrijpen de mensen hier dat!   Tot zover mijn ervaringen. Dankjulliewel voor jullie belangstelling en steun op afstand. Het doet me goed!

Tot de volgende keer!   Hartelijke groet, Linda