Nieuwsbrief  5, Linda – YASAP, februari 2010

Tijdens een tropische regenbui schrijf ik deze nieuwsbrief. Het regenseizoen, of het koude seizoen, is bijna voorbij. Het loopt van november tot maart. In januari was er veel regen, zelfs een week waarin het alleen maar regende. Dan is het ook hier heel somber! In het koude seizoen is het hier ook nog warm tot zeer warm. Tijdens langdurige regen koelt het af naar zo’n 22 ˚C. Ik zag de sneeuw in Nederland op foto’s en hoorde verhalen over de vorst. De mensen hier kunnen zich niets voorstellen bij vorst. Ze vroegen of we dan vuur in huis hadden. Met de radiateur in de auto als voorbeeld kon ik uitleggen hoe de huizen verwarmd worden en dat wij 22 ˚C heel behaaglijk vinden. In deze nieuwsbrief schrijf ik over de verschillende programma’s van YASAP en mijn ervaringen. Ik wens je veel leesplezier.

 

Gezondheidszorg

In januari herschreef ik het strategisch plan voor de gezondheidszorg. Onderweg kwam ik twee hindernissen tegen. Ten eerste werd het ons al schrijvend en overleggend steeds duidelijker dat we eerst de betekenis van de YASAP-visie goed moeten uitwerken, voordat we een goed plan voor de programma’s kunnen schrijven. Bijvoorbeeld het werkgebied, de doelgroepen, de attitude die we van mensen vragen. Ten tweede kreeg de verpleegkundige, Desy, een andere baan. Uit deze klus ontstonden twee nieuwe klussen: een visiestuk ontwerpen en een nieuwe verpleegkundige werven. Het concept over de visie is klaar en de acties om een nieuwe verpleegkundige te werven zijn in volle gang.

Door het schrijven van stukken, het lezen van stukken van anderen en de gesprekken hierover, leer ik erg handig met de taal omgaan: razendsnel woorden opzoeken en alternatieve omschrijvingen bedenken. De gesprekken met Stef, de manager, zijn ook erg leuk. Hij vindt het erg fijn om met mij op managersniveau te praten en feedback te krijgen. Hij is dat helemaal niet gewend. Voor beide genieten!

 

Landbouw

Eind januari ging een groep van YASAP met twee docenten van de landbouwuniversiteit een dag op excursie. We bekeken twee tuinen van de universiteit en bezochten ons eigen landbouwprogramma in Benu. Een waardevolle dag. Een van hun tuinen was al ouder en daar kon je de inrichting mooi zien: de irrigatie en de beplanting. Ze verbouwen daar onder andere overheerlijke bananen en heel zoete maïs. De andere tuin was nog in aanleg. Erg interessant voor ons, omdat ons terrein ook nog in aanleg is. We kregen goede tips voor irrigatie, bodemverbetering en beplanting. Ik zie wel dat het nog een hele klus is voordat ons terrein commercieel productief is. Vanaf 1 maart oogsten onze medewerkers de eerste rijst. Deze rijst en ook de groenten die we oogsten zijn allemaal voor eigen gebruik.

 

Kleuterschool

Begin februari gaf ik een training over het Model directe instructie. Een volledig nieuw onderwerp voor de juffen. Hier is veel aandacht voor de verwerking op papier, de oefenfase krijgt nauwelijks tot geen aandacht. De leerkrachten willen graag leren. De manier van trainen is heel anders dan ze gewend zijn. Ik werk interactief en zij zijn gewend de uitspraken van de trainer in koor te herhalen. In de loop van de training kwamen ze een beetje los. Een week later observeerde ik ze allemaal tijdens een les. Ik zag voorzichtige pogingen om het lesmodel toe te passen. In maart ga ik ze, op hun verzoek, weer allemaal observeren en dan gaan we kijken naar een vervolg.

 

Thuis in Noelbaki

In januari plantten we rijstplantjes op de sawa’s, een hele klus! Ik heb geholpen en hield er spierpijn en ernstig verbrande knieholtes aan over. Planten gaat zo: je staat tot halverwege je knieën in de blubber en plukt eerst padi van het zaaiveld. Dat is zoiets als gras plukken met wortel en al. Daarna plant je de plukjes in bosjes van 3 of 4 sprietjes in de blubber op een regelmatige afstand in rijen.

Ik heb veel respect gekregen voor m’n bordje rijst! Rond het kindertehuis is op dit moment allemaal activiteit. Bouwvakkers bouwen een nieuwe keuken, bewerken de grond voor een speeltoestel en maken een hek rond het volleybalveld. De kinderen helpen regelmatig. Zo hebben ze al vele kubieke meters zand versjouwd. Een kruiwagen gebruiken ze hier niet, dus verplaatsen ze het zand met zakken. Ik heb veel bewondering voor de kinderen en de bouwvakkers!

Onlangs overleed de moeder van een van onze medewerkers. Ik ging mee naar de begrafenis namens YASAP. De begrafenisplechtigheid vindt hier plaats in het huis van de overledene of in het huis van familie. Alle gasten komen met een envelop met geld voor de kosten.

Dood en leven horen hier veel meer bij elkaar. Terwijl mensen rond de kist zitten te huilen, maken kinderen ruzie in de deuropening en spelen in de kamer. Tijdens de plechtigheid lopen de honden, kippen en varkens gewoon tussen de mensen door. Ik vond het een hele ervaring om mee te maken.

Rond de kerst hield de tv er mee op. Wat mij betreft was dat niet zo erg, want ze zenden hier de hele dag vreselijke soaps uit. De kinderen zijn blij dat hij het sinds kort weer doet. Zodra de televisie aangaat, stoppen ze direct met hun spelletjes of andere activiteiten. Het eerste weekend keken ze naar een stuk of 5 Engelse films met Nederlandse ondertiteling. Vinden ze prachtig. Ze begrijpen niets van de tekst, maar genieten van de beelden van bijvoorbeeld The sound of music en 101 Dalmatiërs.

In januari en februari viel de elektriciteit zo ongeveer dagelijks uit, soms zelfs een paar keer per dag. Dit duurt soms enkele minuten, soms een deel van de dag of een hele dag. Overdag is het vooral lastig voor de mensen die op computers werken. Ik heb gelukkig m’n laptop met een goede accu mee.

’s Avonds is het wel lastig, maar ook wel gezellig. Vanaf een uur of 7 is het dan pikdonker. De kinderen vermaken zich prima in het donker: ze zingen, doen klapspelletjes en vertellen elkaar verhalen. We eten dan met z’n allen bij kaarslicht in het huis in plaats van in de aula. Als de kinderen naar bed gaan is het moeilijker. Een aantal is bang in het donker. Ze gaan daarom allemaal tegelijk naar het gebouw met de slaapkamers met de verlichting van een paar zaklampen.

 

Frengki  Met Frengki, ons 6-jarig jongentje uit het tehuis, gaat het heel goed. Sinds begin februari heeft hij geen epileptische aanvallen meer gehad. Een hele opluchting en verlichting voor ons allemaal!

Over mij  Begin februari was ik geveld door een tropische griep. Ik was even bang dat ik een beet van de malariamug of de dengemug had gekregen. Uit bloedonderzoek bleek dat er geen sporen van zo’n beet in mijn bloed waren. Na een paar dagen zakte de koorts en na nog een paar slappe dagen ben ik gelukkig weer helemaal gezond! Op dit moment ben ik bezig met de 3^e visumverlenging. Een proces van 3 weken voor een visum van 30 dagen. Ik moet tijdens deze 3 weken minimaal 3 keer naar het immigratiekantoor. Lang leve de bureaucratie! Vanuit Nederland hoorde ik van mooie kerstgiften van schoolverenigingen voor YASAP. Geweldig, dankjulliewel! Ik krijg regelmatig berichten vanuit Nederland toegestuurd, ik geniet daar erg van, dankjulliewel. Ik had verwacht dat ik dat niet zo nodig zou vinden, maar dat blijkt dus anders te zijn. Ik probeer antwoorden op jullie vragen zoveel mogelijk in mijn nieuwsbrief te verwerken. Zo blijf ik op afstand met jullie verbonden!

Tot de volgende keer, hartelijke groet, Linda