Brieven  2008

•  Brief Pak Kees aan kinderen Ceria 10-02-2009
•  Brief kinderen Ceria aan Pak Willem Bax 3-11-2008
•  Brief Pak Willem Bax aan kinderen Ceria 10-2008
•  Brief Kanjers 30-09-2008
•  Brief van Aranci voor Oma  25-09-2008
•  Brief Oma Middelkoop  30-07-2008
•  Brieven van kinderen Ceria maart, april, mei 2008

 

3 november 2008  Surat Ceria Pak Willem Bax

Beste....Pak William......

Terima kasih untuk cerita yang pak William kirimkan kepada kami. kami sangat merindukan pak William bisa bersama dengan kami lagi di panti....kami juga mohon maaf karena belum bisa berbahasa inggris, namun mulai sekarang kami juga akan belajar dengan tekun untuk bisa berbahasa inggris...supaya kita bisa saling cerita lebih banyak. Kami berharap pak William bisa memberi kami cerita yang banyak tentang anak-anak di belanda dan pelayanan pak William di persekutuan. kami semua anak panti saat ini sedang belajar untuk mengikuti mid semester di sekolah. kami juga sudah mulai panen padi di sawah..orang-orang dari kampung datang membantu kami. kami sangat senang dengan cerita wayang yang pak William buat, kami juga sementara membuat gambar-gambar yang sama seperti pak William buat, kami menggunakan trileks yang ada di gerasi. ini cerita dari kami. kami selalu merindukan pak William....Tuhan memberkati.Salam

Anak Panti Ceria

 

Vertaling:

3 november 2008  Brief van Ceria aan meneer Willem Bax

Beste meneer Willem
Heel veel dank voor de brief die u ons hebt gestuurd. Wij hopen erg dat u weer bij ons in het kinderhuis kunt komen…. Het spijt ons dat wij nog geen Engels kennen ook al zijn wij nu samen ijverig Engels aan het leren …zodat wij elkaar meer kunnen vertellen.Wij hopen, dat u ons veel kunt vertellen over Nederlandse kinderen. En ook willen we graag weten wat u doet voor de vereniging waar u bij bent. Wij, alle kinderen in het kindertehuis, zijn op nu erg druk bezig met het voorbereiden op de "mid- semester" test op school. Wij zijn ook begonnen met de oogst van het rijstveld. De mensen uit het dorp zijn gekomen om ons te helpen. Wij waren blij met de verhalen van het wayangspel die we te horen hebben gekregen en die u voor ons geschreven hebt. Wij zijn nu ook bezig met het maken van figuren zoals U die samen ook met ons gemaakt hebt. Wij gebruiken het triplex dat in de garage staat. Nu, dit is ons verhaal. Wij hebben heimwee naar u, Meneer Willem…de Heer zegene u.Veel groeten van de kinderen van het huis "Ceria"

oktober 2008    Brief Pak Bax aan kinderen Ceria
Ik (Willem Bax) ben alweer een tijdje terug in mijn stad Amersfoort, maar de herinnering aan mijn dagen bij jullie is nog 100% levend! Het is niet makkelijk om weer te wennen aan de stilte hier na het volle leven bij jullie. Heel veel dank voor alle warmte en hartelijkheid, die ik bij jullie heb ondervonden. Wat was het bijzonder om bij de feestelijke opening vande grote zaal te zijn. Ik heb fijne herinneringen aan het samen zingen en aan het samen zagen en het samen schilderen van het spel over de kantjil. Daar had ook nog bij gemoeten het samen-spelen van het wayangspel, maar er was jammer genoeg niet genoeg tijd om daaraan te werken. Ik zat nog te denken of jullie nog verder zouden willen gaan met zagen en schilderen. Dan zouden jullie ook iets kunnen maken voor kerstmis. Als jullie dat leuk zouden vinden kan ik kijken of ik nog voorbeelden kan vinden om uit te zagen..
Ook zelf ben ik al bezig met de voorbereiding van een spel voor de kerstviering van een vereniging in Amersfoort (…..) Ik wordt daarbij flink geholpen door de leden. Een schilderes helpt mij met  het schilderen van de poppenhoofden, die ik al had uitgehakt, een zangeres zal het lied van de engel zingen en verschillende mensen zullen helpen de poppen te bewegen en hun teksten te uit te spreken. Fijn, dingen zo met elkaar op te bouwen, ieder naar zijn krachten zoals bij jullie staat geschreven op de muur!    

 

Tekst op de kaart: Vakantie in Indonesië. Vijf dagen op Timor. Onze vriendin Brecht Gerbrandy stichtte daar uit het niets een kindertehuis, kleuterschool en peuterspeelplaats!! Niets blijft aan de strijkstok hangen. Belangeloos en met veel liefde en veel doorzettingsvermogen deed ze dit. De 23 kinderen en het team stalen ons hart en maakten ons blij!!

Brief voor kanjers  30 09 2008

Hallo Mama Marsa , Mama Otce, Yety, Yalen, Ofran, Sepri,      Masran, Adam, Albert, Sara, Frankie, Mery, Lia, Windi, Maria, Fince, Abi, Arantce, Nofi, Yety, Esny, Fenly, Ferdi.  Stef en Deby, en Ibu Brecht. 

Eindelijk even tijd om jullie een mail te sturen. Wij hebben een goede terugreis gehad naar Nederland Maar het duurde wel lang hoor ! 29 uur. Gelukkig hadden we onze herinneringen aan jullie en daarom leek het kort. Toen we thuis waren moest Ibu Marijke direkt weer voor juf spelen en ik moest aan het timmeren en tekenen. Wij vonden het prachtig bij jullie !! Wat waren jullie een leuk stel !!  En wat doen jullie het allemaal goed samen: in de tuin werken en de was doen, helpen met eten maken en ga zo maar door.  En dan ook nog weer naar school. In Nederland zouden de kinderen heel erg mopperen als ze dat allemaal moesten doen en jullie lachen er ook nog bij. We hebben een heleboel foto's  gemaakt en daar kijken we bijna iedere dag naar. We zetten ze op een CD en dan sturen we ze naar Baba Bax die bij jullie op bezoek komt. En dan maar met z'n allen kijken, want dat vonden jullie leuk he de foto's bekijken weet je nog Frankie ? Is de eetzaal mooi geworden of zijn jullie nu zelf ook gekleurd ? Als alles klaar is willen we graag een foto hoor !  Is Mama  Otce ook nog verdrietig om de grote haan die in sate veranderde ? ( hij was wel lekker hoor Mama Marsa!)  Terima kashi voor de gezelligheid ! Jullie zijn allemaal KANJERS!!   Schrijven jullie ook eens terug ? Dat vinden we erg leuk. Sampai jumpa,  Baba Kees en Ibu en Marijke

 

25-09-2008  Brief uit kindertehuis     Reactie Arancy op brief oma Middelkoop

Brief voor Oma in Nederland,             

Lieve Oma,

Hoe gaat het met U? Wij hopen van goed. Met ons kinderen in het kindertehuis gaat het goed. Maar de tijd gaat zo snel en dit is een goed teken maar we willen zo graag Oma nog een keer bij ons in het kindertehuis ontmoeten.

Ik ga nu iets vertellen over ons hier. Op dit moment zijn we druk met het bevloeien van groenten die we gezaaid hebben (bloemkool, aubergine, soort witte andijvie, tomaten) voor ons eigen eten in het kindertehuis. Maar wij hebben ook water nodig om ons rijstveld te bevloeien. Daarvoor moeten we ons heel precies aan de regels houden die er gelden om water te mogen binnenlaten. Als we die regels overtreden dan worden de mensen heel boos op ons. Daar moeten we we dus heel goed rekening mee houden.

Ik heb net mijn diploma gehaald. Eerst was ik niet geslaagd en was toen heel verdrietig. Toen heb ik een herexamen gedaan (pakket B) en dat heb ik gehaald. Dus nu zit ik op de SMK dat is middelbaar beroepsonderonderwijs. Waar ik naaien en weven leer naast theorievakken. Op deze school ben ik heel gelukkig omdat het de beste school is voor mij en mijn vriendinnen. Het is een praktische school en we kunnen er later gemakkelijk geld mee verdienen als we ons naai - en weefgoed gaan verkopen. Volgens mij heb je meer aan een praktische school.

Van Ibu Brecht hoorde ik dat Oma aan de heup is geopereerd. Daarom bid ik voor Oma dat Oma heel snel weer beter mag worden zodat U ons nog een keer kunt komen opzoeken in het kindertehuis.

We zijn ook heel blij met de ijsjes waarop Oma ons steeds trakteert, heel lekker!!
Verder vinden we het heel leuk wat Oma schrijft in de brief aan ons over het meisje uit Curacao dat bij Oma op kamers woont.  Wat goed van U, dat u dat meisje leert dat haar kroeshar net zo mooi is als stijl haar. Ik ben het met Oma eens dat of je nu kroeshaar hebt of stijl haar dat is allebei even mooi omdat het zo door God geschapen is en dat is allebei goed.

Bij ons in het kindertehuis is veel verandert. We hebben nu de beschikking over de grote aula. En die is heel mooi opgeschildert in mooie kleuren. Er staat een ronde leestafel waar we ook huiswerk kunnen maken. Er is een kast met boeken een tape en een radio, zodat we als we gaan naaien of weven ook muziek kunnen luisteren. En we hebben net een kinderkoor opgericht. We oefenen drie keer per week met een eigen dirigente. Ik vind dat erg leuk omdat we zo een heel mooi kindertehuiskoor kunnen worden.

Nu dit was mijn brief, Da......aa......aaa....g Oma tot ziens!!!

van Arancy

   naar boven

 

Brief Oma Middelkoop   30-07-2008   Oegstgeest 
Lieve Ibus en lieve kinderen, ver weg op Timor.  Het is een beetje makkelijk om aan jullie te denken want het heel koude Nederland is nu ook een beetje warm. Ik loop zonder vest of jas en de deur naar de tuin staat open. Dat kan haast nooit want hier is altijd wind, wind. Helemaal in de plaats waar ik woon, dat is Oegstgeest, een km of 10 van de zee af. Ongeveer net zoals bij jullie naar de pantai. Maar hier zijn hogere golven en wind. Het water is ook veel kouder, jullie zouden gillen van de schrik als je erin springt. Veel Nederlanders doen het wel hoor en komen dan wit en rillerig eruit. Mijn kleinkinderen van 11 en ouder doen het dus ook en oma zit dan trots in een stoel te kijken. Daarna gaan alle mensen op het zand liggen om bruin te bakken in de zon. Hier wil iedereen bruin worden en bij jullie is een witte huid mooi!
Zo heb ik nu een meisje in huis uit Curacao, zoek maar op in de atlas, helemaal aan de andere kant van de wereld. Zij komt hier studeren aan de universiteit van Leiden en heeft nog geen kamer, dus is ze bij mij in huis want ik heb wel lege kamers. Zij heeft pikzwart krulhaar en staat dus met een speciale borstel die haren te strijken en eraan te trekken zodat het glad is zoals bij oma! Als ze even in de regen loopt gaat het weer krullen. Jullie snapt dat ik als oude oma erg moet lachen om dat gedoe, ik vind het een leuke en lieve meid en of ze nu krullen heeft of glad haar, dat kan me niets schelen. Wat doen jullie aan je haar???
Peter, Fen en de meisjes zitten in Italië, in de bergen met 2 tenten. Ze hebben mooie tochten gemaakt, hoorde ik. Ze lopen dan met rugzak en wat eten de bergen in en slapen in hutten die hoog zijn. Ze hadden mooie vergezichten op bergen met sneeuw.
Mijn jongste dochter, die heet Henriëtte, naar de oude Ibu Middelkoop, heeft met haar man en kinderen een lange fietstocht gemaakt, ook met een tent en kookspullen mee. Voor de Nederlanders is het buiten zijn in de zomer heerlijk, wakker worden buiten, dat is fijn voor mensen die de koude maanden van het jaar in huizen met verwarming zitten.
Ik zelf loop met twee krukken door het dorp te oefenen en te oefenen. De operatie was in februari maar ik ben nog niet aan het los lopen. Alles gaat langzaam maar zonder pijn en dat is heerlijk. Ik hou de moed er in en hoop nog een keer bij jullie te komen. Nu gaan jullie eerst genieten van Ibu Brecht met al haar verhalen en spullen.
Heel veel dank voor de lieve briefjes en tekeningen en als het vakantie is zeg je maar aan Ibu, dat ik weer tracteer op ijs, ze moet het me maar mailen en dan stort ik de centjes. Doe allemaal je best op school want er zijn genoeg domme mensen op de wereld!! We willen graag veel pientere kinderen om ons heen.
Lieve groet, oma                                                                                                                         naar boven